Jedna pielgrzymka w dwóch terminach. Jako diecezja sosnowiecka weszli po raz drugi, mają dwa człony pielgrzymki, w dwóch różnych terminach i wyruszają z dwóch różnych miejsc. Dziś w wigilię uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej przyszli wieńcząc trzydniowe rekolekcje pełne modlitwy i adoracji.
- To kolejna pielgrzymka, z diecezji sosnowieckiej, która przybyła do Częstochowy. Pierwsza grupa z naszej diecezji weszła trzynastego sierpnia, to tzw. grupa „Olkuska”. Dzisiejsza grupa to tak zwana „Zagłębiowska”. Przychodzimy przede wszystkim z wielką radością. Radość jest duża, że możemy znowu spojrzeć w oczy Matki i powierzyć jej wszystkie nasze sprawy– mówił dyrektor pieszej pielgrzymki diecezji sosnowieckiej ksiądz Grzegorz Woszczek.
Wyjątkowym elementem duchowym trasy pielgrzymki sosnowieckiej była procesja z Najświętszym Sakramentem, polegająca na przekazywaniu monstrancji między kolejnymi grupami aż do wspólnego nabożeństwa pokutnego.
- Mieliśmy procesję z Najświętszym Sakramentem w każdej grupie, to należy podkreślić, bo jest to coś takiego unikalnego, nie wszystkie pielgrzymki to praktykują. Przez cały czas pielgrzymi był obecny Pan Jezus. Wychodząc z jednego postoju, gdzie był kościół zabieraliśmy monstrancję, przekazywaliśmy po pewnym czasie do kolejnych grup, aż do nabożeństwa pokutnego, gdzie potem przy Najświętszym Sakramencie trwała spowiedź. Bardzo ważnym aspektem na pielgrzymce była kaplica adoracji. Jezus był z nami na całej drodze – podkreślał ks. Grzegorz Woszczek.
W pielgrzymce wzięło udział około 1300 osób podzielonych na czternaście grup, hasło nawiązywało do pierwszego etapu synodu w diecezji: „Aby wszyscy zostali zbawieni". Pątnikom towarzyszył biskup Artur Ważny, który prowadził rozważania na temat synodu. - Myślę, że w dużej mierze możemy się na pielgrzymce uczyć właśnie synodu, w kwietniu on się oficjalnie zacznie, ale droga nam w tym przygotowaniu pomagała. Wspólne nasze noclegi na polu namiotowym, pokazywały, że jesteśmy jak naród wybrany, który idzie przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Z nami był Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie, i każdy pielgrzym do późnego wieczora miał okazję spowiedzi. Więc to jest piękny obraz Kościoła – mówił biskup sosnowiecki. - Wspólna droga do celu może służyć jedności i pojednaniu wiernych. Pielgrzymka staje się przestrzenią do uporządkowania codziennych spraw i nauką odpowiedzialności za wspólnotę, szczególnie w kontekście trudnych doświadczeń diecezji - mówił Biskup. - Takie wydarzenia jak pielgrzymka na Jasną Górę obrazuje życie codzienne i jest taką szansą, żeby te sprawy codzienności uporządkować żeby się nad nimi zastanowić, o nich pomyśleć. Jest też taką szkołą powołania, uczenia się wyborów, ale też pokazuje, jak ważny jest cel, że człowiek jest pielgrzymem, a nie włóczęgą czy tylko turystą. Droga jest ważna, ale też jej jakość, to ważne w jaki sposób idziemy i z kim idziemy. I to jest piękne, że pielgrzymka ma tyle walorów - podkreślał bp Artur Ważny.
Pątnicy wskazywali, że wspólna wędrówka na Jasną Górę była dla nich sposobem na zacieśnianie więzi rodzinnych oraz publiczne wyznanie wiary poprzez radosny śpiew i modlitwę. Jak mówił Robert, który w tym roku szedł z żoną Klaudią z synem Alanem i siostrzenicą Zuzią, pielgrzymka była rekolekcjami w drodze pełnymi modlitwy, adoracji i dziękczynienia. - Droga przede wszystkim pozwala na refleksje, jeszcze większe zbliżenie się z rodziną. Jeżeli chodzi o moje intencje, to była pielgrzymka dziękczynna, obiecałem, że pójdę podziękować za wstawiennictwo i wsparcie Matki Boskiej. To podziękowanie za bardzo pomyślnie rozwiązane spraw rodzinnych – mówił Robert. Klaudia podkreślała, że największą dla niej wartością jest wspólne pielgrzymowanie z rodziną. - To, że możemy stanąć przed obliczem Matki Boskiej wspólnie to jest dla mnie ważne. Polecam każdemu, kto jeszcze nie był, to też scala. Jak Bóg na pierwszym miejscu, to tylko lepiej w życiu – mówiła pątniczka. Dominika mimo młodego wieku od lat pielgrzymuje z sosnowiecką, bo cała jej rodzina pielgrzymowała z tą diecezją i ona też tutaj znalazła swoje miejsce. - Jest to moment, gdzie mogę głosić całemu światu, miłość Jezusa gdziekolwiek mnie powiedzie droga pielgrzymki. Idąc głoszę, i później to przenoszę na życie codzienne. Też właśnie śpiewając, ponieważ jestem częścią służby muzycznej, w sposób radosny mówię o Chrystusie.
Anna Przewoźnik
