40 lat minęło…Pieszej Pielgrzymce Białostockiej. Dziś weszli do Jasnogórskiej Ziemi Obiecanej. Pielgrzymowali w duchu wdzięczności za tysiące przebytych kilometrów, nawrócenia, nowe powołania i małżeństwa, których początki wiązały się z pątniczym szlakiem i z wielkim wołaniem o pokój dla naszego regionu i świata. Przesłaniem pielgrzymki było: „Pokój i dobro. Razem do Matki”. Dotarło 350 pątników, pokonując 490 km.
Do Królowej pokoju…
Pielgrzymów na Jasnej Górze powitał metropolita białostocki abp Józef Guzdek, Zachęcał wszystkich do modlitwy o pokój, pamięci, o tych, którzy przelali krew za naszą wolnośc i by budować pokój w relacjach nie tylko między narodami, ale i w tych codziennych międzyludzkich. – Mieszkamy tuż obok granicy polsko-białoruskiej. Z Białegostoku do granicy to niecałe 40 km. Siedem parafii naszej archidiecezji leży przy płocie dzielącym nasze kraje. Ale tak być nie powinno. Powinny być otwarte bramy. Powinna być wymiana handlowa, wymiana myśli, wymiana ludzi – mówił abp Guzdek w rozmowie z @JasnaGóraNews.
Zaznaczył, że pielgrzymi z Białostocczyzny, z których wielu na co dzień widzi żołnierzy, straż graniczną, policję strzegącą naszej wschodniej granicy, w których bywa lęk o bezpieczeństwo, są też tymi, którzy mając świadomość tego wszystkiego, w szczególny sposób powinni być orędownikami pokoju.
- Proszę Boga o pokój, by zachował nas od wojny, bo wojna to jest obłęd, to głupota, to zniszczenie fizyczne, materialne, i nade wszystko zniszczenie moralne. Dlatego to nasze przesłanie - pokój i dobro. Będzie pokój, jak będą szlachetne nasze serca, jak będą rozbrojone i serca i języki, o czym mówił papież Leon XIV. A wiemy, że pokój zaczyna się od nas – mówił abp Guzdek. Z nadzieją mówił o pielgrzymach, by stawali się ambasadorami pokoju, życzliwości przede wszystkim w domach, w rodzinach, miejscach pracy, środowiskach życia.
Z SOR-u na pielgrzymkę…
Dla Patryka to pierwsza pielgrzymka. Nigdy też wcześniej nie był na Jasnej Górze.
- Niesamowite wrażenie i polecam to każdemu doświadczyć – mówił z entuzjazmem. Stwierdził, ze to dwutygodniowe pielgrzymowanie pozwoliło mu „odnaleźć siebie”. -
Dzień przed pielgrzymką miałem poważny wypadek samochodowy. I nie wiem czy to był cud czy nie, ale wszyscy wyszli z tego cało. Dzięki temu wybrałem się po prostu na pielgrzymkę. Mówię do pani lekarki SOR-ze: „proszę pani doktor, proszę mnie wypuścić szybko, bo ja muszę podziękować Bogu za to, że żyję” - opowiadał młody pątnik.
Dwa tygodnie na pielgrzymce? To za mało!
Dariusz Tomaszewski po raz dwudziesty na pielgrzymce. Pochodzi z Zabłudowa. Jak twierdzi, stara się nie przychodzić „na pusto” – zabiera w drogę wiele intencji; od rodziny, gospodarzy przyjmujących pątników. O tych ludziach otwierających serca i domy przed pielgrzymami mówi z ogromnym wzruszeniem: „moja druga rodzina”. – U niektórych nocuję już po raz 15-ty, 10-ty. Po prostu zdzwaniamy się, życzenia sobie składamy, wysyłamy kartki. Co roku po prostu oni czekają na nas, my na nich – opowiada..
- 14 dni pielgrzymki to za mało, poszedłbym dalej. Jak się po prostu kocha Kogoś, to się pragnie przy nim być. Tu jest moja Matka Matuchna Maryja – mówił ze łzami w oczach mężczyzna.
Wraz z pielgrzymami na trasę wyruszyło dziewięciu kapłanów, jeden diakon i jeden kleryk. Najmłodszym uczestnikiem był dwuletni Mikołaj, a najstarsi pątnicy – Franciszek i Elżbieta – mieli po 75 lat. Modlitwą wspierała pielgrzymów również „Grupa Złota”, tworzona przez osoby od lat związane z białostocką pielgrzymką, które z różnych powodów nie mogły wyruszyć w drogę. Pątnicy przyszli w dwóch grupach: srebrnej - dziękczynnej i fioletowej - pokutnej.
Mirosława Szymusik
