«PAMIĘTAJ O (PO)CHODZENIU» - to ich hasło, a w drodze rozważali III przykazanie Dekalogu. Żywieccy pielgrzymi po raz 415. przyszli na Jasną Górę. W jednej z najstarszych pieszych pielgrzymek uczestniczyły również osoby z niepełnosprawnością ze Stowarzyszenia Dzieci Serc w Radziechowach, a także sporo młodzieży. W sumie w grupie żywieckiej i myszkowskiej przyszło ok. 450 osób.
- Cieszy, ze ruch pielgrzymkowy trwa, a nawet po pandemii odradza się, wciąż zwiększają się liczby uczestników - mówił biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, który witał pielgrzymów. Wskazał też na niełatwą historię ludzi tamtego regionu, ale i ich przywiązanie do tradycji. – Widzę ludzi, który znajdują radość w pielgrzymowaniu – mówił biskup.
Paweł Białek z Żywca-Zabłocia ma 17 lat. Razem z siostrą pierwszy raz wybrał się na pielgrzymkę. Poszli z ciekawości, bo pielgrzymkę znali ze słyszenia. – Trzeba poznać coś nowego. Tak naprawdę w drodze dowiadywałem się dlaczego idę. A przed wejściem na Jasną Górę radość, uśmiech i lejący się pot, w góralskim żywieckim stroju ciepło. I na to czekałem, ten moment pokazał mi – dlaczego idę. Idę do Mamy, pokochałem tę formę modlitwy z ludźmi w grupie – opowiadał młody pątnik. Wszedł w regionalnym stroju. Jak przyznał, jego miłość do góralskiej tradycji wzięła się z Internetu; kiedyś usłyszał starą góralską piosenkę i zakochał się w regionalnej kulturze. - Na co dzień nie wstydzę się tego, że jestem góralem, że pokochałem tę kulturę, weselę się tym, a czasami się pośpiewam gdzieś, ja przyjdę koło domu i się nie przejmuję opinią. Idę przed siebie i się weselę, a najważniejsze, że z wiarą idę, że nie boję się jej wyznawać – mówił dalej chłopak.
Klaudia od piątej pielgrzymki już nie liczy kolejnych. Jest przed maturą. Przyznaje, że pociągnęli ja na pielgrzymkę dziadkowie, i tak już jej zostało. Kieruje ruchem. – Tak z ręką na sercu – pielgrzymka żywiecka ma w sobie coś wyjątkowego. Idziemy tydzień, idziemy przez górki, pagórki, czy leje, czy nie leje, obok siostra pielgrzymkowa, pielgrzymkowy brat – mówiła Klaudia.
Pierwszy człon, tzw. grupa młodzieżowa wyruszyła z Żywca najwcześniej, bo 23 sierpnia, pokonując trasę 170 km w czasie 7 dni. Dotarło w tej kolumnie ok. 220 osób.
26 sierpnia wyszli pątnicy z Myszkowa, 200 osób. Grupa myszkowska wędruje szlakiem sanktuariów maryjnych, prowadzona jest przez malownicze tereny Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Pielgrzymi przechodzą obok m. in. ruin zamku biskupów krakowskich na Lipowcu, skansenu w Babicach, ruin zamków w Ogrodzieńcu i Olsztynie, goszczą w klasztorach u św. Anny, w Gidlach czy u paulinów w Leśniowie. Oba człony pielgrzymki łączą się w Częstochowie u początków Alei Najświętszej Maryi Panny, aby wspólnie pokłonić się Jasnogórskiej Maryi.
Podział żywieckiej pielgrzymki nawiązuje do czasów zaborów. W latach, gdy z galicyjskiego Żywca nie można było swobodnie przejść do położonej w granicach Królestwa Kongresowego Częstochowy, pielgrzymi z Żywca dojeżdżali koleją do oddalonego od celu pielgrzymki o ok. 30 kilometrów Myszkowa, skąd okrężną drogą szli na Jasną Górę. Zwyczaj ten przetrwał do dziś.
W pielgrzymce żywieckiej tradycyjnie uczestniczyły osoby niepełnosprawne ze Stowarzyszenia Dzieci Serc w Radziechowach. W tym roku 28 osób na wózkach. Tadeusz Wróbel na pielgrzymce już był. 50 lat temu. Jak mówi odchował piątkę dzieci i powrócił na pątniczy szlak. Żona jest zaangażowana w prace w Stowarzyszeniu, więc zaoferował dodatkowe ręce do pomocy pielgrzymom na wózkach. - To wielka radość być tu razem – cieszył się pątnik.
Do pieszych dołączyła ok. 30-osobowa grupa rowerzystów.
Pielgrzymka Żywiecka ma długą tradycję. Przed wiekami rzemieślnicy z Żywca przynosili Maryi wytwarzane przez siebie precjoza i malowane obrazy. Teraz mieszkańcy Żywiecczyzny – w sztafecie pokoleń – przynoszą swoją wiarę. Z zachowanych dokumentów historycznych wynika, że po raz pierwszy pątnicy wyszli na szlak w roku 1611. W roku 1608 powstało w Żywcu Bractwo Różańca Świętego. Trzy lata później wspólnota zorganizowała pierwszą pielgrzymkę do Częstochowy. O początkach Pielgrzymki Żywieckiej wspomniano po raz pierwszy w „Dziejopisie Żywieckim” Andrzeja Komonieckiego. Autor dzieła, który od 1686 był kolejno burmistrzem i wójtem Żywca, sam organizował kolejne pielgrzymki na Jasną Górę.
Mirosława Szymusik
