Modlitwa, prymicje, pieśni i „białe” pielgrzymki dzieci pierwszokomunijnych – na Jasnej Górze maj najbardziej kojarzony jest z Nabożeństwami Majowymi, neoprezbiterami, którzy pod okiem Matki odprawiają prymicyjne Msze św., melodiami „na cztery strony świata” wygrywanymi codziennie na żywo z wieży jasnogórskiej i pielgrzymkami dziękczynnymi dzieci, które przystąpiły do sakramentu Pierwszej Komunii Świętej.
Modlitwa
Maj to miesiąc poświęcony Matce Bożej. Na Jasnej Górze każdego dnia o godz. 18.00 w Kaplicy Cudownego Obrazu odprawiane będzie Nabożeństwo Majowe.
„Majówki” odprawiane są nie tylko w kościołach, ale także przy kapliczkach czy przydrożnych figurach. Stały się one już częścią polskiej tożsamości katolickiej. Charakterystycznym elementem Nabożeństw Majowych jest Litania do Najświętszej Maryi Panny – Litania Loretańska, którą wierni odmawiają bądź też śpiewają. W tej modlitwie Maryja nazywana jest wieloma imionami. Imion tych przybywa - Konferencja Episkopatu Polski zatwierdziła 28 sierpnia 2020 r. polskie tłumaczenie trzech nowych wezwań Litanii loretańskiej: „Matko miłosierdzia”, „Matko nadziei”, „Pociecho migrantów”.
Prymicje
Prymicje to nazwa pochodząca od łacińskich słów „prima missa”, czyli pierwsza msza. Nowo wyświęceni kapłani przyjeżdżają na Jasną Górę, by tutaj, przed obrazem Matki Bożej zawierzyć swoją posługę. Kapłani ci, czyli neoprezbiterzy, mogą udzielać wiernym błogosławieństwa. Co najważniejsze, błogosławieństwo prymicyjne umożliwia modlącym się podczas Mszy św. uzyskanie odpustu pod warunkami: przystąpienie do sakramentu pokuty, przyjęcie komunii św. oraz modlitwa w intencjach Ojca Świętego.
„Białe” pielgrzymki
Jasnogórski dziedziniec każdego roku w maju „zalewa białe morze”; dzieci pierwszokomunijne z całej Polski przyjeżdżają z rodzicami i katechetami, by podziękować Matce Bożej za dar sakramentu Pierwszej Komunii Świętej. Pielgrzymki te najczęściej połączone są także ze zwiedzaniem Sanktuarium i poznawaniem historii Polski.
Melodie maryjne z jasnogórskiej wieży
Każdego dnia jasnogórska wieża „zdobywana” jest przez intradzistów, czyli ojców i braci, ale także osoby świeckie; skąd wygrywają znane melodie pieśni maryjnych. Najbardziej charakterystyczną jest: „Chwalcie łąki umajone”. Dla wielu pielgrzymów są miłym zaskoczeniem, dlatego z zaciekawieniem podnoszą głowy, przystają i słuchają pieśni wygrywanych na trąbkach. Tradycja ta, to spuścizna jeszcze po Kapeli Jasnogórskiej, która witała pielgrzymów wchodzących do Sanktuarium.
Maria Kopacka-Fornal
