Ktoś wyznaje, że wiele lat nosił w sobie pustkę, ktoś inny był daleko od Boga, komuś życie się sypało, choć do bólu starał się mieć wszystko „pod kontrolą”, innego paraliżował lęk. Wszystkie historie łączy jedno – gdy wydawało się, że już nie ma nadziei, oddanie siebie Maryi stało się początkiem nowego życia. Dziś na Jasnej Górze odbyło się I Ogólnopolskie Spotkanie Ludzi Oddanych Matce Bożej.
Spotkanie odbyło się z inicjatywy Ruchu Pomocników Matki Kościoła. To wspólnota powstała z inspiracji kard. Stefana Wyszyńskiego w 1969 r. U podstaw ruchu znalazły się idee Soboru Watykańskiego II i polska droga maryjna; Jasnogórskie Śluby Narodu i Akt Milenijny Oddania Maryi. Głównymi filarami działalności Pomocników są: eklezjalność, czyli odnalezienie siebie we wspólnocie Kościoła, maryjność, czyli działanie na wzór Maryi i pomocniczość, czyli bycie otwartym dla drugiego człowieka, troska o Ojczyznę, rodzinę i małżeństwo.
Zdaniem ks. Rafała Krakowiaka moderatora krajowego Ruchu Pomocników Matki Kościoła w ostatnich latach w polskiej duchowości wyraźnie zaznacza się nurt związany z oddaniem, całkowitym zawierzenie się Maryi, tak, aby przez Nią należeć do Jezusa, takich ludzi jest coraz więcej. Wielu czyni to w duchu św. Ludwika Marii Grignion de Montfort. Istotą jest oddanie Matce Bożej, zrealizowane do końca według myśli św. Ludwika oznacza przekreślenie siebie, aby na pierwszym miejscu był Chrystus i Jego Matka Maryja.
- Św. Ludwik pisze, że skoro Jezus przyszedł do nas przez Maryję, to i my powinniśmy podążać do Niego tą samą drogą. Nie ma lepszej. Obiecuje także, że droga „przez Maryję” jest najkrótszą i najskuteczniejszą drogą do nieba. Z jego wskazań korzystał św. Maksymilian Kolbe i św. Jan Paweł – wyjaśniał ks. Krakowiak. Przypomniał też, że drugą inspiracją stały się obchodzone w tym roku rocznice: 70-ta Jasnogórskich Ślubów Narodu i 60-ta Aktu Milenijnego Oddania w Macierzyńską Niewolę Miłości za Wolność Kościoła w Polsce i w Świecie.
- Ruch pomocników Matki Kościoła został powołany do istnienia przez błogosławionego Stefana po to, by coraz większa grupa wiernych czuła się odpowiedzialna za Kościół, bo my, pomocnicy Matki Kościoła, oddajemy się Matce Bożej w niewolę za wolność Kościoła w Polsce i na świecie. Taka jest idea – wyjaśnia dalej ks. Krakowiak. Podkreśla, że prawdziwa maryjność to naśladowanie Matki Chrystusa w jej umiejętności słuchania Boga, służenia Mu i uwielbienia Go. - Sednem chrześcijaństwa jest naśladowanie Jezusa Chrystusa, a najdoskonalszą naśladowczynią Jezusa była Jego Matka. Ona jest dla nas wzorem – podkreślał kapłan.
Zauważył też, że takie spotkanie jak to dzisiejsze na Jasnej Górze ukazuje, że duchowość maryjna jest wciąż dla wielu ważna, że ludzie pragną głębokiej, dobrze „ukorzenionej” duchowości.
Sam ks. Krakowiak przyznaje, że „gdybym się Matce Bożej nie oddał, to nie byłbym księdzem dzisiaj”. - Po prostu miałem kryzys kapłański. Nie wyglądało to zbyt dobrze, ale trafiłem do parafii, gdzie byli Pomocnicy Matki Kościoła. Proboszcz powierzył mi tę grupę pod opiekę i oni zachęcili mnie do tego, by Matce Bożej się oddać. Co też uczyniłem. No i jestem księdzem do dzisiaj – opowiadał kapłan.
Zuzanna Majewicz z Poznania w Ruchu Pomocników jest od ponad 20 lat. Za sprawą rodziców formowała się w nim od dziecka. Przyznaje, że ta maryjna droga jest dla niej „najkrótszą do Jezusa”. Jej zdaniem to spotkanie jasnogórskie przyczyni się do zjednoczenia środowiska, „policzymy się, ilu nas w Polsce jest”, choć nie chodzi stricte o statystyki. To też rozeznanie potrzeb duszpasterskich, bo chodzi o to, by akt zawierzenia się Matce Bożej nie był końcem formacji, ale wręcz rozpoczynał pewien styl chrześcijańskiego życia.
Ruch Pomocników Matki Kościoła zainicjował Prymas Tysiąclecia kard Stefan Wyszyński dokumentem z dnia 26 sierpnia 1969 roku zatytułowanym: „Prymas Polski wzywa ludzi dobrej woli do pomocy Kościołowi i chrześcijańskiej Ojczyźnie przez Bogurodzicę Matkę”. Dziś członkowie wspólnoty pielęgnują w życiu osobistych i zawodowym charakterystyczny rys pobożności maryjnej pozostając do dyspozycji Kościoła lokalnego. Każdy z członków wspólnoty dąży do osobistego oddania się Matce Bożej i współpracy z Nią na rzecz zbawienia dusz. Mają oni nie tylko odkryć piękno nowego życia zawierzonego Maryi, lecz stać się zaczynem, który będzie z wolna przemieniać cały Kościół.
Mirosława Szymusik
