W najbliższym czasie na Jasnej Górze: spotkanie kustoszy sanktuariów (26 X), pielgrzymka byłych alumnów-żołnierzy (26-27 X), czuwanie modlitewne w intencji kanonizacji bł. kard. S. Wyszyńskiego (27/28.11) oraz dziękczynienie za osobę i posługę Prymasa Wyszyńskiego w 70. rocznicę jego modlitwy na Jasnej Górze po powrocie z internowania (2-3 XI), krypty w podziemiach Kaplicy Matki Bożej dostępne dla pielgrzymów przez cały listopad, Kaplica Świętych Relikwii otwarta tylko 1-2 XI, modlitwa za zmarłych (1 XI g. 16.15 - nieszpory z wypominkami).
Krypty i Kaplica Świętych Relikwii otwarte dla pielgrzymów tylko w wybranym czasie
Na Jasnej Górze, zgodnie ze zwyczajem, 1 listopada otwarte zostaną dla pielgrzymów, krypty w podziemiach Kaplicy Matki Bożej. Pielgrzymi przez cały listopad mają wyjątkową okazję, by zobaczyć dawne miejsce pochówku zakonników. W niszach wykutych w skale, w 36 wnękach grobowych przez sześć wieków chowani byli ojcowie i bracia paulini.
Paulińska krypta w Kaplicy Matki Bożej, krypty w bazylice pod ołtarzem głównym i w prezbiterium, kaplice nagrobne w bocznych nawach „dużego kościoła”, Kaplica Pamięci Narodu - to tylko niektóre miejsca wchodzące w skład tzw. jasnogórskiej nekropolii.
Wyjątkowo, tylko dwa dni - 1 i 2 listopada otwarta zostanie także Kaplica Świętych Relikwii. Ta barokowa XVII-wieczna kaplica znajduje się w bocznej nawie Bazyliki, pod kaplicą Serca Pana Jezusa. W tym wyjątkowym, jednym z największych w Polsce relikwiarium, są i relikwie sprzed wieków jak św. Walentego, jak i współczesne, np. św. Joanny Beretty Molli czy św. Karola de Foucauld. Te wymowne znaki przypominają o świętości, która nie przemija, a ci, którzy już ją osiągnęli, zachęcają innych, by upodabniać się do Jezusa.
Byli alumni-żołnierze (26-27.10)
Musieli nosić mundur zamiast sutanny. Byli alumni-żołnierze z poboru 1976-1978 do Bartoszyc, kapłani, modlić się będą 26 października podczas Apelu Jasnogórskiego. Modlitwa odbędzie się w 50. rocznicę poboru rocznika 1976-1978. To podziękowanie Bogu i Maryi za szczęśliwe odbycie służby wojskowej, powrót do seminariów i przeżyte lata kapłaństwa, modlitwa za kolegów z innych poborów.
27 października o godz. 7.30 sprawowana będzie Msza św. w Kaplicy Matki Bożej pod przewodnictwem abp. Wacława Depo, metropolity częstochowskiego.
Wcielanie kleryków do wojska, które odbywało się wbrew umowie państwa z Kościołem z 1950 r. było szykaną władz komunistycznych wobec Kościoła. Zgodnie z Zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej z 14 kwietnia 1959 r. poborowi duchowni i zakonnicy oraz uczniowie seminariów, którzy nie przedstawili zaświadczeń z Wydziału ds. Wyznań, mieli zostać poddani przeglądowi lekarskiemu i skierowani do służby wojskowej. W największej jednostce kleryckiej w Bartoszycach liczba pełniących tam służbę wojskową kleryków wynosiła w kolejnych latach: 1967 - 320 alumnów; w 1972 - 180, a w 1980 (na krótko przed rozwiązaniem jednostki) - 102 alumnów. W latach 1959-80 przez Ludowe Wojsko Polskie przeszło ok. 3 tys. kleryków. Utworzono do tego jednostki: w Szczecinie-Podjuchach, Gdańsku i Opolu. W późniejszym czasie jednostka w Opolu została przeniesiona do Brzegu, a jednostka z Gdańska do Bartoszyc. Największą liczbę kleryków powoływano z tych diecezji, w których biskupi stawiali najbardziej zdecydowany opór wobec komunistów. Jednostka w Bartoszycach była określana mianem „największego seminarium duchownego w Polsce”. Bartoszyce to miasto położone ok. 70 km na północ od Olsztyna i tylko ok. 15 km od granicy z Obwodem Kaliningradzkim (niedaleko przejścia granicznego w Bezledach). Już samo położenie jednostki w poniemieckich koszarach na obrzeżach miasta, dziesięć kilometrów od granicy sowieckiej, sprzyjało izolacji i celom władz Polski Ludowej. Tutaj swoją służbę odbywał też ks. Jerzy Popiełuszko, który tłumaczył kolegom, że najważniejsze jest, aby zawsze trzymali się razem i nie dali się zastraszyć. Rozumiał, że jeśli tylko pozwolą się sterroryzować, łatwiej będzie później nimi manipulować.
Czuwanie modlitewne bł. kard. S. Wyszyńskiego w 70 rocznicę jego powrotu z internowania (27/28.10)
W ramach czuwania organizowanego przez Instytut Prymasa Wyszyńskiego z 27 na 28 października zanoszona będzie modlitwa za osobę i posługę Prymasa Tysiąclecia w 70. rocznicę jego powrotu z uwięzienia. Podczas czuwania historię internowania i jego duchowy wymiar w życiu Prymasa Tysiąclecia i w życiu polskiego Kościoła i narodu przypomni Beata Mackiewicz z Instytutu Prymasa Wyszyńskiego. 28 października 1956 r., po ponad trzech latach bezprawnego uwięzienia przez władze komunistyczne powrócił do Warszawy prymas Stefan Wyszyński. Uwolnienie przywódcy polskiego Kościoła było jednym z ważniejszych przejawów odwilży i spełnieniem nadziei społecznych. W czasie swojego uwięzienia kard. Wyszyński opracował program "Wielkiej Nowenny Tysiąclecia". Był to drugi po "Ślubach Jasnogórskich" etap przygotowań do Milenium Chrztu Polski, obchodzonego w roku 1966.
Czuwanie poprowadzą przedstawicielki Instytutu Prymasa Wyszyńskiego. Rozpocznie je Apel Jasnogórski, a zakończy Msza św. o północy. Od 1981 r., a więc od śmierci kard. Wyszyńskiego, w nocy z 27 na 28 każdego miesiąca na Jasnej Górze trwają nocne czuwania w intencji Prymasa Tysiąclecia, teraz z intencją o jego kanonizację.
Tegoroczne czuwania są także przypomnieniem zobowiązań Polaków podjętych w Jasnogórskich Ślubach Narodu w roku 70. Rocznicy ich powstania i złożenia.
70. rocznica modlitwy Prymasa Tysiąclecia na Jasnej Górze po jego powrocie z internowania (2-3 listopada)
W 70. rocznicę modlitwy na Jasnej Górze Prymasa Tysiąclecia po powrocie z internowania 2 listopada Apel Jasnogórski poprowadzi przeor o. Grzegorz Prus. 3 listopada o godz. 7.00 sprawowana będzie Msza św. dziękczynna w Kaplicy Matki Bożej. Tak było również 70. lat temu. 2 listopada po zwolnieniu z internowania kard. Stefan Wyszyński przyjechał na Jasną Górę. Tu 3 listopada sprawował Msze św. przed Obrazem Matki Bożej. Złożył także wotywna plakietę. Wotum znajduje się po lewej stronie ołtarza (w pobliżu przestrzelonego pasa Jana Pawła II).
Komuniści więzili Prymasa Wyszyńskiego w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku na Śląsku Opolskim i Komańczy w Bieszczadach. Internowanie trwało od 26 września 1953 r. do 28 października 1956 r.
