Godzina wolności dla Jasnej Góry, po 123 latach zaborów, wybiła już 4 listopada 1918 r. Na Jasnej Górze witał polskich żołnierzy przeor o. Piotr Markiewicz w otoczeniu całego konwentu paulinów. Porucznik Artur Wiśniewski (pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari i mianowany kapitanem) z oddziałem 22. Pułku Piechoty w imieniu władz polskich objął pieczę nad jasnogórskim sanktuarium. Były komendant enklawy jasnogórskiej, utworzonej 28 IV 1915 r., major Józef Kettlinger złożył pisemne oświadczenie, że z dniem 4 XI 1918 r. zakończyła swoją działalność austriacka komendantura twierdzy jasnogórskiej. Na wieży wywieszono polskie sztandary. Rozbrojeni żołnierze zaborcy opuszczali Częstochowę.
W ufną opiekę Królowej Polski…
Tak, jak w okresie rozbiorów, Jasna Góra po roku 1918. aktywnie włączała się w zmaganie o kształt państwa i ducha narodu. Wyrazem tego wzmacniania i integracji więzi narodowych w społeczeństwie polskim jest mi.in podziękowanie dla Jasnej Góry Wojciecha Korfantego złożone w imieniu Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Bytomiu za działalność na rzecz Ślązaków i pielgrzymujących na Jasną Górę do Matki i Królowej w czasie zmagania się o przynależność Śląska.
Episkopat Polski od początku II Rzeczypospolitej konsoliduje Polaków z byłych trzech zaborów wokół Matki Bożej czczonej jako Królowa Polski. To tu w lipcu 1920 r. odbyła się pierwsza w Odrodzonej Polsce konferencja biskupów.
„Nie zginęła Polska i nie zginie, bo Polska wierzy, Polska się modli, Polska ma Jasną Górę”
W obliczu najazdu bolszewickiego, 27 lipca 1920 r., na Jasnej Górze kardynałowie: Prymas Polski Edmund Dalbor i Aleksander Kakowski razem z biskupami polskimi w obecności tysięcy pielgrzymów ponowili wybór Maryi na Królową Polski – „Najświętsza Maryjo Panno, oto my, biskupi polscy, składając Ci w imieniu własnym i naszych diecezjan i w imieniu wszystkich wiernych synów Polski hołd i pokłon, obieramy Cię na nowo naszą Królową i Panią i pod Twoją przemożną uciekamy się obronę”. W sierpniowe dni 1920 r., w czasie ważenia się losów państwa wobec postępujących na Polskę wojsk bolszewickich, potwierdzają te słowa wierni leżąc krzyżem na jasnogórskim placu.
3 maja 1926 roku złożone zostały Maryi jasnogórskiej królewskie insygnia - to wotum kobiet polskich z jako wyraz wdzięczności za niepodległość Polski i zwycięską obronę przed bolszewicką nawałą roku 1920. Był to także wyraz pragnień i zobowiązania kobiet „…aby Boże przykazania prawem były w naszych rodzinach, w szkołach, gdzie się wychowują nasze dzieci”.
Uchwalona przez Narodową Organizację Kobiet rezolucja ukazywała zaciągnięte wobec swej Królowej zobowiązania: „Zebrane u stóp Jasnogórskiej Królowej dla złożenia wotum wdzięczności za zmartwychwstanie Polski i Cud nad Wisłą - kobiety z całej Polski ślubują w duszy stać wiernie i czujnie na straży świętej wiary katolickiej i czystości ducha narodowego - zarówno przy ognisku domowym, jak w życiu publicznym. Chcemy, by w Polsce panował Chrystus, nauka Jego i zasady; chcemy, aby Boże przykazania prawem były w naszych rodzinach, w szkołach, gdzie się wychowują nasze dzieci, w Sejmie i Senacie, gdzie obmyślają ustawy w urzędach gdzie ustawy się stosuje. Strzec będziemy świętości rodziny chrześcijańskiej, na nierozerwalności Sakramentu małżeństwa opartej, zwalczać będziemy pogańskie obyczaje, bezbożne prawa i bezbożnych ludzi.
Kobiety ślubowały „władzę nad Polską przy wszelkich wyborach oddawać tylko w ręce ludzi, których przeszłość wykazała: bezinteresowność w służbie obywatelskiej dla Ojczyzny, pracę uczciwą i sumienną, odważne przeciwstawianie się nienawiściom klasowym i wszelkim wywrotowym czynom, szkodliwym dla Państwa Polskiego i Narodu". To zobowiązanie trwa.
Rok 1921 upłynął już pod znakiem pielgrzymek dziękczynnych za decydujące zwycięstwo w wojnie polsko-bolszewickiej oraz uratowaną suwerenność i niepodległość państwa polskiego. Pielgrzymki są wówczas wyrazem manifestacji zarówno religijnych, jak i patriotycznych. 20 IX 1921 r. w otoczeniu generałów wojska polskiego przybył na Jasną Górę Naczelnik Państwa Józef Piłsudski.
W czasie II wojny światowej Pius XII powiedział: „Nie zginęła Polska i nie zginie, bo Polska wierzy, Polska się modli, Polska ma Jasną Górę”.
W 1979 r. Jan Paweł II wypowiedział słowa, które w pełni charakteryzują dzieje Jasnej Góry wpisane w dzieje polskiego narodu "Tu zawsze byliśmy wolni".
Ojczyzna potrzebuje naszej modlitwy
- Listopad to w polskiej tradycji czas głębokiej zadumy, modlitwy za zmarłych oraz miesiąc, w którym celebrujemy Narodowe Święto Niepodległości – przypominają paulini. W tym wyjątkowym okresie kustosz jasnogórskiego sanktuarium podjął inicjatywę nieustannej, codziennej modlitwy za Polskę. - Jest to wyraz troski i duchowego wsparcia dla Ojczyzny – naszej wspólnej Matki – podkreślają paulini.
Od 1 listopada przez cały miesiąc na Jasnej Górze podczas każdej Mszy św. zanoszona jest szczególna modlitwa w intencji Polski. Paulini oraz pielgrzymi wspólnie odmawiają słynną modlitwę za ojczyznę autorstwa ks. Piotra Skargi, powierzając losy narodu i państwa Opatrzności Bożej.
Paulini zapraszają do włączenia się w to dzieło zarówno wiernych przybywających osobiście na Jasną Górę, jak i wszystkich rodaków w kraju oraz za granicą, zachęcając do duchowej łączności za pośrednictwem jasnogórskich transmisji radiowych, telewizyjnych i internetowych.
Kult Maryi jako szczególnej Opiekunki Królestwa i Korony Polskiej, datuje się co najmniej od lwowskich Ślubów Jana Kazimierza w 1656 r. Chociaż wiele krajów wybrało Matkę Bożą za swoją patronkę, to Polska uczyniła to w sposób najbardziej uroczysty. 1 kwietnia 1656 roku król Jan Kazimierz złożył w katedrze lwowskiej przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej, uroczyste śluby i ogłosił Maryję Królową Polski.
Mirosława Szymusik
