- Dziś wielkim ubóstwem człowieka jest osamotnienie, a największym darem, jaki możemy dać bliźnim, jest obecność – mówił bp Jacek Kiciński, asystent kościelny Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta. W Światowy Dzień Ubogich na Jasną Górę przybyli przedstawiciele zarządu, wolontariusze i podopieczni organizacji, aby dziękować za 45 lat jej istnienia oraz za wszystkich ludzi związanych z tym dziełem.
- Światowy Dzień Ubogich powinien nam przypominać, że ubodzy są pośród nas i że potrzebują naszej pomocy. Powinniśmy się zapytać, czy nie jesteśmy ślepi, nie widząc tych ludzi, bo przecież ubóstwo niejedną ma twarz. Dzisiaj mamy nie tylko ubóstwo materialne, ale wielkim ubóstwem człowieka jest doświadczenie osamotnienia i wykluczenia - powiedział bp Kiciński. Zwrócił uwagę, że bardzo często wydaje się nam, iż musimy mieć wiele, żeby pomóc drugiemu, a tymczasem wystarczy po prostu przy nim być i ofiarować mu czas. – Jeśli chcesz poznać drugiego człowieka, to powinieneś się spotkać z nim w jego sercu, wysłuchać, zatrzymać się i wtedy będziesz wiedział, jak pomóc - podkreślił. Zauważył również, że choć w Polsce działa wiele organizacji wspierających potrzebujących, to najważniejsze jest, aby pomoc stała się stylem naszego codziennego życia.
Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta od 45 lat niesie wsparcie osobom ubogim, w kryzysie bezdomności, rodzinom z dziećmi oraz osobom starszym. Bp Jacek Kiciński przypomniał, że patron organizacji zachęcał, abyśmy byli „dobrzy jak chleb”. – Chleb nigdy nie przestaje smakować, jest on cały czas potrzebny. Bądźmy takimi ludźmi, którzy dzielą się tym, co otrzymali od Boga, bo to jest nasze prawdziwe bogactwo – wskazywał.
„...Każdemu głodnemu dać jeść, bezdomnemu miejsce, a nagiemu odzież. Jak nie można dużo, to mało...” – tę zasadę, obowiązującą w przytuliskach organizowanych przez św. Brata Alberta, Towarzystwo stara się wdrażać w swoich ośrodkach.
– Oprócz dachu nad głową i chleba staramy się prowadzić pracę socjalną, pracę u podstaw z człowiekiem i pomagać w wychodzeniu z bezdomności, m.in. realizując programy mieszkaniowe. Najpiękniejsi są ludzie: podopieczni, członkowie i wolontariusze, którzy poświęcają swoje prywatne życie, aby bezinteresownie pomagać – powiedziała Małgorzata Sieńczyk, prezes Towarzystwa. Zwróciła uwagę, że najbardziej pokrzepiające historie to te, w których po wielu latach podopieczni idą do spowiedzi i odnajdują Boga. Prezes zachęcała również, aby młodzi ludzie otworzyli serca na bliźnich i dołączyli do Towarzystwa
Piotr Grzygorczyk z Towarzystwa Pomocy im. św. Brata Alberta w Tczewie posługuje w ogrzewalni, która – jak mówił – pełni rolę noclegowni, gdzie potrzebujący mogą się wykąpać, uprać rzeczy i zjeść ciepły posiłek. Zauważył, że z ich wsparcia korzystały także osoby m.in. z Meksyku, Hiszpanii, Czech czy Ukrainy, które znalazły się w trudnej sytuacji. Mężczyzna podkreślił, że dla potrzebujących najważniejsza jest rozmowa oraz czas, jaki wolontariusze im poświęcają. Jak opowiadał, ludzkie historie bywają niezwykle poruszające – wielu podopiecznych doświadcza rozpadu rodziny, problemów alkoholowych, utraty pracy oraz trudności finansowych.
Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta powstało w listopadzie 1981 r., tuż przed stanem wojennym. Kilka tygodni później jego przedstawicielom udało się utworzyć pierwsze w Polsce schronisko dla bezdomnych.
Maria Bareła-Gawenda
